Vissenbescherming   ·   Bewustzijn en pijn   ·   Dodingsmethoden   ·   Vogels   ·   Hengelsport   ·   Nipo Enquete   ·   Kinderen   ·   Transgene vissen   ·   Schaaldieren   ·   Kunst   ·   Goudvissen   ·   Zee- en kweekvis   ·   Binnenwater









Kunst
.
Kunst
 .
De politierechter in Utrecht heeft op 15 januari 2004 een 34-jarige kunstenaar uit Woerden schuldig verklaard aan het zonder redelijk doel mishandelen van een goudvis. De man had goudvissen met verf ingesmeerd en ze op een witte ondergrond dood laten spartelen. Dit duurde tot verbazing van de man ongeveer een half uur. Het resultaat van dit alles stelde hij als kunst tentoon in het Stadsmuseum Woerden. Bovendien was in het museum de doodstrijd van de goudvis op een video te zien. In zijn verweer verklaarde de kunstenaar dat hij juist de aandacht had willen vestigen op de slechte behandeling van vissen in de zeevisserij. Ook zou hij de huisvesting van goudvissen in goudvissenkommen ter discussie hebben willen stellen. De rechter toonde hiervoor echter geen begrip. Zij oordeelde dat de man levende wezens had misbruikt voor eigen winstbejag en dat dit verwerpelijk is. De man kreeg geen straf opgelegd omdat hij volgens de rechter al genoeg gestraft was door de negatieve media-aandacht en de nodige bedreigingen aan zijn adres. De Stichting Vissenbescherming heeft bij de Commissie Museale Gedragslijn een klacht ingediend tegen het Stadsmuseum Woerden omdat dit heeft toegestaan de resultaten van de dierenmishandeling in zijn ruimte te presenteren.

Uitspraak Commissie Museale Gedragslijn

Op 11 mei 2004 heeft de Commissie Museale Gedragslijn naar aanleiding van de klacht van de Stichting Vissenbescherming een advies opgesteld, dat door de Nederlandse Museumvereniging is goedgekeurd. De commissie stelt in haar advies dat zij en het betreffende museum geen oordeel behoren te vellen over het gedrag van de kunstenaar. ‘Dat is voorbehouden aan de rechter’. Ze meent dat het museum de reacties van het publiek op het kunstwerk verkeerd heeft ingeschat en dat het museum ‘ondoordacht heeft gehandeld door tekst en uitleg van de bedoelingen van de kunstenaar achterwege te laten’. De Commissie Museale Gedragslijn besluit haar advies met de opmerking dat er geen burgerplicht bestaat om dierenmishandeling bij de politie aan te geven. ‘Een verplichting bestaat wettelijk alleen bij ernstige misdrijven’.

De Stichting Vissenbescherming vindt het advies van de commissie ronduit verwerpelijk. De commissie wenst ten opzichte van dierenmishandeling kennelijk zelf geen ethische normen te hanteren. Ze stelt zich volstrekt passief op ten aanzien van datgene wat in de musea wordt tentoongesteld. Hoewel in de Gedragslijn voor museale beroepsethiek geschreven staat dat het publiek beschermd dient te worden tegen onwettig en onethisch gedrag, gaat de commissie er van uit dat het de bezoekers zijn die dierenmishandeling bij de politie moeten aangeven en aan het oordeel van de rechter moeten voorleggen. Artikel 36 van de Gezondheids- en welzijnwet voor Dieren, dat verbiedt om zonder redelijk doel bij dieren pijn of letsel te veroorzaken, acht zij dus niet op zichzelf van toepassing. Het enige waarover de commissie zich wel zorgen maakt is de reactie van het publiek op de vertoonde dierenmishandeling. Ze meent dat het Stadsmuseum Woerden die reactie had moeten voorkomen door de - voor de rechter onacceptabele! - tekst en uitleg van de kunstenaar bij de video te publiceren. En daarmee is voor deze commissie de kous af.

De enige winst van de uitspraak is dat musea voortaan dierenmishandeling in hun tentoonstellingen zullen moeten rechtvaardigen tegenover hun bezoekers. Laten we hopen dat de bezoekers dan weer geen genoegen nemen met de geijkte voze verhalen over de diepere zin van het martelen van dieren.