De Flora- en faunawet

De Flora- en faunawet

Sinds 1 april 2002 worden dieren in het wild beschermd door de Flora- en faunawet. Deze wet gaat uit van de eigen waarde van het dier en het zorgvuldig omgaan met beschermde diersoorten. Van de bescherming mag alleen worden afgeweken als er schade dreigt te ontstaan aan landbouwgewassen of als de volksgezondheid en veiligheid in het gedrang zijn. In de nieuwe situatie krijgen de Provincies een belangrijke rol. Zij moeten aanvragen van jachtvergunningen beoordelen. De Flora- en faunawet vervangt de Jacht- en vogelwet, de Natuurbeschermingswet, de Wet op bedreigde uitheemse diersoorten en het In- en uitvoerbesluit voor bedreigde dier- en plantensoorten. De wet heeft flink wat pluspunten voor de dieren in het wild.

Alarm: wet onder vuur

Het dreigt echter op dit moment niet goed te gaan op het politieke vlak. Dat het eerste kabinet Balkenende niet veel op had met dierenwelzijn, is pijnlijk zichtbaar geworden in de afgelopen regeerperiode. Zo werd onder meer besloten om de plezierjacht op onder meer vos, kraai en zelfs edelhert weer toe te staan! Met deze, en nog een paar dieronvriendelijke maatregelen werd een groot deel van de Flora- en faunawet de nek omgedraaid. En dat, terwijl de wet nog geen jaar van kracht was. Voor de Dierenbescherming en ruim tachtig procent van de Nederlanders is dat onaanvaardbaar! Nu het misschien nog niet te laat is, voeren we dan ook actie.

De belangrijkste winstpunten

De Flora- en faunawet heeft grote gevolgen voor miljoenen in het wild levende dieren en hun omgeving. De belangrijkste winstpunten uit de wet vindt u hieronder:

Erkenning eigen waarde als uitgangspunt. In de Flora- en faunawet wordt, naast de bescherming van soorten, ook de intrinsieke waarde van dieren als uitgangspunt genomen. Dit houdt in dat de wet uitgaat van een 'nee, tenzij-principe': er mag geen aantasting van de belangen van in het wild levende dieren plaatsvinden, tenzij daar zwaarwegende en gegronde redenen voor zijn.

Vossen beschermd. Sinds 1 april geniet de vos een beschermde status. Alleen bij aantoonbare schade, die niet op een andere manier kan worden bestreden, kan de provincie een ontheffing geven om de vos te bejagen. Daarnaast is vastgelegd dat er geen schadebestrijding meer mag plaatsvinden tijdens de kraam- en zoogtijd van vossen! Jagers mogen nu ook van de overheid geen vossenjongen meer doden!

De drijfjacht verboden. Ook is er nu eindelijk een verbod op de drijfjacht. Hiermee komt er een einde aan een wrede vorm van dierenmishandeling, waartegen de Dierenbescherming jarenlang heeft geprotesteerd. De drukjacht, die met 1 jager en 1 drijver wordt uitgevoerd, wordt alleen nog maar in uitzonderlijke situaties toegestaan. De voorwaarden worden vastgelegd in een algemene maatregel van bestuur.

Eerst alternatieven, dan pas schadebestrijding door jacht. Er mag slechts schadebestrijding door beheerjacht plaatsvinden als de noodzaak hiervoor is aangetoond en wanneer alternatieve vormen van schadebestrijding niet effectief blijken te zijn. De provincie kan dan een ontheffing verlenen.

Wat moet er nog gebeuren

De Flora- en faunawet is een grote overwinning voor de in het wild levende dieren. Maar de Dierenbescherming plaatst wel enkele kritische kanttekeningen bij de wet. Het 'Nee, tenzij-principe' wordt niet consequent doorgevoerd. De plezierjacht wordt sterk aan banden gelegd door het aantal bejaagbare diersoorten terug te brengen van 29 naar vijf. Vijf diersoorten, te weten houtduif, fazant, wilde eend, konijn en haas mogen puur voor plezier en benutting nog steeds worden doodgeschoten. Dit heeft tot gevolg dat er jaarlijks nog 1,9 miljoen dieren mogen worden gedood voor het plezier van een klein groepje mensen. Dit is volgens de Dierenbescherming een regelrechte ontkenning van het 'Nee, tenzij-principe' en de eigen waarde van deze dieren.

De Dierenbescherming is tegen alle vormen van de plezierjacht (in zowel binnen- als buitenland). Voor wat de beheerjacht betreft hanteert de Dierenbescherming het 'nee, tenzij-principe'. Dit wil zeggen dat er alleen mag worden ingegrepen wanneer er een dwingende noodzaak is (bijvoorbeeld wanneer er gevaar dreigt voor de openbare veiligheid of volksgezondheid) en er geen alternatieven zijn. De noodzaak moet dan objectief zijn aangetoond, er mogen geen diervriendelijke alternatieven zijn en er moet een zorgvuldige afweging hebben plaatsgevonden tussen de economische en maatschappelijke belangen enerzijds en die van het dier en het natuurbeheer anderzijds.

De Dierenbescherming blijft ook in de toekomst strijden voor :

Totale afschaffing van de plezierjacht, dus ook op de overgebleven vijf soorten. Met name de jacht op de fazant zorgt voor niet te controleren illegale uitzet van fazanten. Een strikter ‘nee, tenzij’ overheidsbeleid met betrekking tot het doden van dieren in het kader van schadebestrijding. Faunabeheerplannen dienen aan wetenschappelijke criteria te voldoen en aan te tonen dat er reële en aanzienlijke schade is en dat er geen alternatieven zijn. Meer geld en middelen voor de ontwikkeling van alternatieven voor het voorkomen en bestrijden van schade. Er is dus nog veel te doen, maar het klakkeloos doden van dieren lijkt zijn langste tijd gehad te hebben.